Konieczna reforma – spotkanie przedstawicieli samorządów zawodów medycznych!

W dniu 16 października br. z inicjatywy prof. Macieja Krawczyka, Prezesa KRF, odbyło się spotkanie przedstawicieli zawodów medycznych, w którym udział wzięli przedstawiciele Krajowej Izby Fizjoterapeutów, Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych oraz Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych.

Uczestnicy spotkania wyrazili zrozumienie dla przyczyn protestu rezydentów, czyli zbyt niskich i nieefektywnie lokowanych środków finansowych w służbie zdrowia i podkreślili, że najlepszą drogą rozwiązywania konfliktów jest merytoryczny dialog. Wezwali do jego podjęcia i wypracowania reformy, która skupi się na relokacji środków finansowych (wzmocnienie profilaktyki) oraz w perspektywie długoterminowej na systematycznym zwiększaniu nakładów finansowych.

Zaniepokojeni sytuacją w służbie zdrowia przedstawiciele zawodów medycznych wystosowali list do Ministra Zdrowia, Pana Konstantego Radziwiłła, Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Pani Elżbiety Rafalskiej oraz Wicepremiera i Ministra Rozwoju i Finansów, Pana Mateusza Morawieckiego, w którym zaproponowali rozpoczęcie merytorycznych rozmów, których celem jest poprawa sytuacji.

W poczuciu odpowiedzialności za środowisko medyczne podkreślili, że przepracowany lekarz, pielęgniarka, położna, fizjoterapeuta czy diagnosta laboratoryjny nie może być efektywny. Stawianie przed alternatywą: praca ponad siły lub bardzo niskie wynagrodzenie i narażanie pacjentów są wyrazem braku odpowiedzialności Rządu Polskiego i całej klasy politycznej za bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów.

Pracownicy służby zdrowia, w tym fizjoterapeuci, często pracują ponad 12 godzin. To wynik niewystarczającej ilości personelu, ale i naturalna dążność ludzi do utrzymania finansowego siebie i swoich rodzin. Praca ta w tak dużym wymiarze godzin, połączona z dużym obciążeniem psychicznym i odpowiedzialnością za zdrowie i życie pacjentów, powoduje przedwczesne starzenie się i wypalenie osób wykonujących zawody medyczne. Kumulowane latami zmęczenie przenosi się na jakość pracy i wypalenie zawodowe. We wszystkich dziedzinach medycyny to właśnie kompetencje ludzi i jakość wykonywanych przez nich czynności ma największe znaczenie.

Kwestie te bezpośrednio znajdują odzwierciedlenie w strukturze wiekowej osób pracujących w ochronie zdrowia, w której obserwuje się szybki wzrost średniej wieku.

Rozwiązaniem w ocenie autorów nie jest pisanie planów, których skutki mają być odczuwalne za dziesięć czy piętnaście lat. Polska służba zdrowia może „nie przeżyć” tych dziesięciu lat.

Przedstawiciele Krajowej Izby Fizjoterapeutów, Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych, Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych wzywają do podjęcia merytorycznych rozmów, mających na celu rozwiązanie sytuacji. Są przekonani o tym, że zmiana organizacji, w tym relokacja środków finansowych może przynieść pozytywne efekty.

W naszym kraju nie działa lub jest bardzo ograniczona profilaktyka i dostępność do badań laboratoryjnych osób w wieku produkcyjnym i seniorów. A to właśnie te działania pozwolą w sposób efektywny zaoszczędzić środki finansowe nie w perspektywie dziesięciu lat, ale już w ciągu dwóch.

Przykładowo odpowiednia profilaktyka i wczesne wykrywanie chorób układu krążenia ogranicza liczbę zawałów serca i udarów mózgu. U osób starszych można ograniczać liczbę upadków, kończących się złamaniami, kosztownymi operacjami i nierzadko powikłaniami, np. zapaleniem płuc czy kalectwem. To efekt wieloletnich zaniedbań w zakresie zapobiegania. Wg danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych liczba zwolnień z powodu chorób układu mięśniowo-szkieletowych sięga 30 milionów dni. Odpowiednio zaplanowana profilaktyka pozwoli zaoszczędzić środki, które dziś są wydatkowane na leczenie, w tym powikłania, hospitalizację, rekonwalescencję oraz zasiłki zdrowotne i zwolnienia lekarskie.

Spustoszenie, jakie powodują choroby takie, jak cukrzyca czy powikłania infekcji wirusowych kosztują dziś Polskę miliardy złotych. Kwoty te przeznaczone na profilaktykę pozwolą zadbać o pacjenta w sposób odpowiedzialny. Zaoszczędzone kwoty mogą być przeznaczone na poprawę sytuacji pacjenta oraz urealnienie zarobków w służbie zdrowia. Konieczne są zmiany organizacyjne.

Sygnatariusze listu, podkreślili, iż nadrzędnym celem ich działań jest utrzymanie pacjenta w dobrym zdrowiu i kondycji. Dbanie o dobrą kondycję systemu jest drogą do realizacji tego celu. Samorządy zadeklarowały dalszą wolę współpracy.

LIST DO MZ KIF, NIPIP, KIDL

Światowy Dzień Fizjoterapii – 8 września

Wszystkim naszym Pacjentom oraz Członkom ich rodzin, wszystkim naszym Koleżankom i Kolegom w imieniu członków Krajowej Rady Fizjoterapeutów, pracowników Biura Krajowej Izby Fizjoterapeutów oraz swoim, składam najserdeczniejsze życzenia z okazji obchodzonego dziś Światowego Dnia Fizjoterapii.

Spotkanie z Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia

30 sierpnia 2017 roku z inicjatywy Prezydium KRF odbyło się spotkanie Prezesa NFZ Pana Andrzeja Jacyny z członkami Prezydium KRF.

NFZ był podczas spotkania reprezentowany przez: Andrzeja Jacynę Prezesa NFZ, Leszka Szalak Dyrektora Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ oraz Dorotę Mańkowską z Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ..
Krajowa Izbę Fizjoterapeutów podczas spotkania reprezentowali: Maciej Krawczyk Prezes KRF oraz Wiceprezesi KRF Tomasz Niewiadomski i Ernest Wiśniewski.
Prezydium KRF przedstawiło zakres prac, zrealizowanych w ramach dotychczasowej działalności, a mających na celu poprawę dostępności do świadczeń gwarantowanych oraz określenia zasad kontraktowania usług fizjoterapeutycznych.

Mając na uwadze niepokojące sygnały docierające do Krajowej Izby Fizjoterapeutów poruszono również następujące kwestie:
• podziału środków w trakcie negocjacji świadczeniodawców z wojewódzkimi oddziałami NFZ (przedstawiciele NFZ poinformowali, że zostały wszczęte procedury wyjaśniające).
• koincydencji pracy personelu między poszczególnymi oddziałami (Dyrektor Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ zadeklarował, że będzie to kwestia omawiana na spotkaniu Prezesa NFZ z Dyrektorami oddziałów z uwagi na przedstawianie fikcji w celu spełnienia wymagań dodatkowo ocenianych).
• skierowań na zabiegi fizjoterapeutyczne wykonywane w trybie ambulatoryjnym i domowym. Zaproponowana zmiana ma poprawić dostępność do świadczeń i zmniejszyć kolejki oczekujących. Prezydium KRF wnioskowało o wymóg wykonywania wszystkich zabiegów na podstawie skierowania w jednym ciągu terapeutycznym, ponieważ nie ma możliwości prawidłowego leczenia pacjentów, jeśli zabiegi wykonywane są w odstępie kilku tygodni, co jest bardzo powszechne.
• braku zmiany w zarządzeniu w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzajach: rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń – leczenie dzieci ze śpiączką, tak jak dokonano w przypadku innych rodzajów świadczeń (AOS, LSZ). Zgodnie z założeniami zmiany zapisów mają na celu uwzględnić zmiany kosztów pracy wynikające z realizacji przepisów ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1265) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. (Dz. U. poz. 1456).

Ponadto Prezydium KRF omówiło prace, wykonane we współpracy z Agencją Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, oraz założenia, jakimi kieruje się podczas opracowywania procedur, co jest niezbędne w systemie usług refundowanych ze środków publicznych. Prezydium KRF złożyło propozycję współpracy z NFZ oraz poprosiło o pomoc w ujednoliceniu nowych przepisów dotyczących usług refundowanych w rehabilitacji.

Prezes NFZ zaproponował utworzenie zespołu interdyscyplinarnego powoływanego przez Ministra Zdrowia, którego zadaniem będzie przygotowanie standardów fizjoterapeutycznych w usługach refundowanych.

Spotkanie zakończyło się deklaracją poparcia wniosków przedstawionych przez Prezydium KRF oraz dalszej współpracy.

Narodowy Fundusz Zdrowia informuje: Fizjoterapeuci mają obowiązek uzyskania prawa wykonywania zawodu

W komunikacie czytamy, iż ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz.U.2015.1994 ze zm.), zwana dalej ustawą, nakłada na wszystkich fizjoterapeutów obowiązek uzyskania prawa wykonywania zawodu. Wyznaczony przez ustawę okres przejściowy, w którym fizjoterapeuci mogą pracować na dotychczasowych zasadach, upływa 31 maja 2018 r. Po tym dniu, osoby, które nie uzyskają prawa wykonywania zawodu nie będą mogły udzielać świadczeń w charakterze fizjoterapeuty.

Koincydencje czasu pracy specjalistów w dziedzinie fizjoterapii

Krajowa Izba Fizjoterapeutów  stojąc na straży dobrze pojętej solidarności zawodowej i wspólnej odpowiedzialności za wizerunek fizjoterapeutów w Polsce, w piśmie z dnia 1 sierpnia br. poprosiła Prezesa Polskiego Stowarzyszenia Specjalistów Fizjoterapii o stanowisko w sprawie docierających negatywnych sygnałów dotyczących koincydencji czasu pracy specjalistów w dziedzinie fizjoterapii. 

Apel Organizacji pacjentów, Konferencji Prezesów Towarzystw Lekarskich i Samorządów zawodów medycznych

26 czerwca w siedzibie Naczelnej Izby Lekarskiej przedstawiciele KIF wspólnie z przedstawicielami pozostałych samorządów zawodów medycznych (lekarze, pielęgniarki, diagności, farmaceuci), kilkudziesięciu organizacji pacjentów oraz Konferencji Prezesów Towarzystw Lekarski podpisali wspólny APEL – skierowany do Rządu, polityków i wszystkich osób odpowiedzialnych za ochronę zdrowia i kształtowanie polityki zdrowotnej

Rok ustawy o zawodzie fizjoterapeuty!

Dokładnie rok temu, tj. 31 maja 2016 roku weszła w życie Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty. Ustawa została uchwalona przez Sejm RP w dniu 25 września 2015 roku, 1 października 2015 zaakceptowana przez Senat RP i następnie podpisana przez Prezydenta RP w dniu 26 października 2015.

Podsumowanie działań Zespołu ekspertów ds. fizjoterapii refundowanej

Pierwsze uwagi i postulaty zgłoszone za pośrednictwem Prezydium KRF, dotyczące zmiany zapisów rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych w zakresie rehabilitacja lecznicza, dotyczące dwóch zakresów świadczeń tj. fizjoterapia ambulatoryjna oraz fizjoterapia domowa zostały już zrealizowane: odwołano postępowania konkursowe, a propozycje KRF uwzględniono w nowym rozporządzeniu MZ.

Prawo Wykonywania Zawodu Fizjoterapeuty z numerem 001 dla Profesora Andrzeja Zembatego

Postęp w każdej dziedzinie wiedzy, w tym także w fizjoterapii, tworzą ludzie, którzy poświęcają się jej z całym oddaniem i zaangażowaniem. Mówi się o nich, że są Mistrzami, poszukującymi ciągle nowych rozwiązań w postępowaniu leczniczym zgodnie z potrzebami i oczekiwaniami chorych. Potrafią w swojej działalności tworzyć zespoły ludzkie, zjednoczone w realizacji wielkich projektów edukacyjnych. Takim człowiekiem jest profesor Andrzej Zembaty i dlatego Krajowa Rada Fizjoterapeutów nada Panu Profesorowi Prawo Wykonywania Zawodu Fizjoterapeuty z numerem pierwszym.

Życiorys profesora Andrzeja Zembatego

Profesor Andrzej Zembaty urodził się 21 kwietnia 1935 roku w Jaśle i po przeniesieniu się rodziny do Sanoka w 1953 roku w tym mieście uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1954 roku rozpoczyna studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie i po ich ukończeniu w 1958 roku rozpoczyna pracę zawodową jako nauczyciel wychowania fizycznego. Po ukończeniu specjalizacji z gimnastyki leczniczej i po uzyskaniu tytułu specjalisty z tej dziedziny w 1960 roku rozpoczyna pracę w Szpitalu Chirurgii Kostnej założonym przez Profesora Adama Grucę w podwarszawskim Konstancinie. Profesor Andrzej Zembaty pracuje tam pod kierownictwem Profesora Mariana Weissa współtwórcy „Polskiej Szkoły Rehabilitacji”.  Równocześnie, do 1967 roku Profesor Andrzej Zembaty współpracował z oddziałem rehabilitacji neurologicznej w „Królewskiej Górze” (Konstancin), gdzie zajmował się problemami zastosowania różnych metod fizjoterapii w leczeniu pacjentów, cierpiących na postępujące zaniki mięśniowe i udary mózgu. Należy wspomnieć, że opiekę medyczną i naukową nad tym sanatorium sprawowała profesor Irena Hausmanowa-Petrusewicz najwybitniejsza w owym czasie w Polsce i bardzo znana w świecie specjalistka  chorób nerwowo-mięśniowych. Lata tej współpracy pozwoliły profesorowi Andrzejowi Zembatemu pozyskać ogromne doświadczenie kliniczne i wiedzę teoretyczną z neurologii i ortopedii, które potem tak skutecznie wykorzystywał w pracy nauczyciela akademickiego

Po trzech latach pracy w szpitalu prof. Andrzej Zembaty podejmuje dodatkową pracę jako nauczyciel zawodu w Medycznym Studium Zawodowym Fizjoterapii, gdzie obok pracy dydaktycznej, współtworzy ogólnopolski program nauczania fizjoterapii, który był przez wiele lat obowiązującym w tych placówkach. W kolejnych latach pracy, zostaje mianowany kierownikiem metodycznym działu kinezyterapii i skierowany na oddział dziecięcy celem poprowadzenia rehabilitacji dzieci z chorobą Heinego-Medina. Jego dokonania zawodowe spowodowały, że profesor Marian Weiss powierza profesorowi Zembatemu stanowisko szefa metodycznego całego STOCER-u, a następnie kieruje na oddział amputacji kończynowych z poleceniem opracowania metod fizjoterapii pacjentów po amputacjach kończyn dolnych.

W tym też czasie Andrzej Zembaty rozpoczyna współpracę dydaktyczną i naukową z Katedrą Rehabilitacji Leczniczej Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, gdzie wykorzystując doświadczenia z pracy klinicznej w Konstancinie i w 1971 roku, otwiera przewód doktorski: „Dynamiczne i morfologiczne możliwości kikuta w procesie sterowania protezą”. Jednocześnie Andrzej Zembaty uzyskuje tytuł specjalisty II stopnia z rehabilitacji narządu ruchu i neurologii Z chwilą zaangażowania się na AWF profesora Andrzeja Zembatego, zmienia się pod jego kierunkiem zakres szkolenia specjalistów z tej dziedziny i znacząco się poszerza. Między innymi powołano na kierunku wychowania fizycznego odrębną 2-letnią specjalizację z zakresu gimnastyki leczniczej z podstawową bazą dydaktyczną w Konstancinie. Podczas 2 lat studiów jeden dzień w tygodniu wyróżniający się studenci wychowania fizycznego studiują w Konstancinie i na różnych oddziałach uzyskują gruntowną wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu fizjoterapii ortopedycznej, neurologicznej i pediatrycznej.