30 września, 2026

90 tysięcy fizjoterapeutów. Czas lepiej wykorzystać ich potencjał. Polski system ochrony zdrowia mierzy się z coraz większymi wyzwaniami: starzeniem się społeczeństwa, rosnącą liczbą osób z chorobami przewlekłymi, niedoborem kadr medycznych, długimi kolejkami oraz coraz większymi kosztami leczenia. Odpowiedzią nie może być wyłącznie zwiększanie liczby świadczeń i nakładów. Potrzebujemy również lepszej organizacji opieki i pełniejszego wykorzystania kompetencji kadr, które już pracują w systemie. W Polsce jest blisko 90 tysięcy fizjoterapeutów. To ogromny potencjał, który może być wykorzystany znacznie szerzej, zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce, diagnostyce funkcjonalnej oraz koordynacji opieki nad pacjentem. Dlatego Krajowa Rada Fizjoterapeutów przedstawia propozycje zmian systemowych, których wspólnym celem jest skrócenie ścieżki pacjenta, poprawa dostępności świadczeń, zapewnienie ciągłości fizjoterapii oraz efektywniejsze wykorzystanie środków publicznych. Propozycje zostały przekazane Ministrowi Zdrowia oraz osobom i instytucjom odpowiedzialnym za organizację systemu ochrony zdrowia. Trzy priorytety zmian Priorytet Rekomendacja I Zapewnienie ciągłości fizjoterapii – od prehabilitacji, przez leczenie szpitalne, po dalszą fizjoterapię po wypisie ze szpitala. II Wdrożenie finansowanego ze środków publicznych bezpośredniego dostępu pacjenta do fizjoterapeuty. III Pełniejsze wykorzystanie i rozwój kompetencji zawodowych fizjoterapeutów w systemie ochrony zdrowia. ㅤ Nie chodzi o tworzenie kolejnych świadczeń dla samych świadczeń. Chodzi o mądrzejszą organizację systemu, krótszą drogę pacjenta do pomocy i wykorzystanie kompetencji tych, którzy już dziś mogą zrobić więcej. Fizjoterapia jako integralna część leczenia Fizjoterapia w szpitalu nie powinna być traktowana jako dodatkowy koszt, lecz jako element procesu leczenia. Fizjoterapeuta powinien być członkiem interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego wszędzie tam, gdzie wymaga tego stan pacjenta. Odpowiednio wcześnie rozpoczęta fizjoterapia może ograniczać ryzyko powikłań, wspierać szybszy powrót do sprawności i samodzielności oraz wpływać na przebieg hospitalizacji. Dotyczy to również okresu przed planowanym leczeniem szpitalnym. KRF proponuje szersze wykorzystanie prehabilitacji, czyli przygotowania pacjenta do zabiegu poprzez odpowiednio dobraną aktywność, ćwiczenia, poprawę wydolności i sprawności funkcjonalnej. Leczenie nie powinno zaczynać się dopiero na sali operacyjnej. Im lepiej przygotowany pacjent, tym większa szansa na sprawniejszy powrót do zdrowia. Wypis ze szpitala nie może oznaczać przerwy w fizjoterapii! Pacjent po udarze, operacji ortopedycznej czy ciężkim incydencie kardiologicznym często wymaga dalszej fizjoterapii bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji. Tymczasem wypis ze szpitala zbyt często oznacza początek oczekiwania na dalszą pomoc, dlatego KRF proponuje Model Koordynowanej Fizjoterapii. Jeszcze podczas hospitalizacji fizjoterapeuta oceniałby stan funkcjonalny pacjenta i planował dalsze postępowanie. Pacjent wymagający kontynuacji fizjoterapii powinien opuszczać szpital z określoną dalszą ścieżką: terminem rozpoczęcia fizjoterapii, indywidualnym planem usprawniania, wskazanym świadczeniodawcą oraz zapewnioną koordynacją pomiędzy szpitalem a placówką kontynuującą opiekę. Leczenie powinno być ciągłe – także po wyjściu ze szpitala. Bezpośredni dostęp do fizjoterapeuty Ból kręgosłupa, ból stawów, ograniczenia funkcjonalne narządu ruchu, urazy tkanek miękkich, zmiany przeciążeniowe czy zwiększone ryzyko upadków – w wielu takich przypadkach pierwszym miejscem kontaktu pacjenta z systemem mógłby być fizjoterapeuta. KRF proponuje finansowany ze środków publicznych bezpośredni dostęp do fizjoterapeuty w określonych problemach zdrowotnych, bez konieczności odbywania dodatkowej wizyty lekarskiej wyłącznie w celu uzyskania skierowania. Fizjoterapeuta posiada kompetencje do przeprowadzenia diagnostyki funkcjonalnej, rozpoznania objawów alarmowych oraz skierowania pacjenta do lekarza, jeśli wymaga tego jego stan. Takie rozwiązanie może oznaczać szybsze rozpoczęcie właściwego postępowania, ograniczenie zbędnych konsultacji, badań obrazowych wykonywanych bez jednoznacznych