PL

Notices

Relacja z I Bałtyckiego Kongresu Fizjoterapii.

Kongres dotyczący Promocji Zdrowia i Profilaktyki Niepełnosprawności powstał z inicjatywy stowarzyszeń fizjoterapeutycznych trzech państw: Litwy, Łotwy i Estonii. Podczas 3 dni Kongresu podejmowane były tematy prewencji w sporcie i zdrowiu psychicznym, ergonomii pracy, oraz nowych technologii w fizjoterapii. Przedstawiciele z Polski, reprezentując KIF, włączyli się w organizację panelu dyskusyjnego, dotyczącego udziału fizjoterapeutów w kształtowaniu i prowadzeniu Programów Zdrowotnych. Fizjoterapeutyczna przyjaźń państw regionu Bałtyckiego zapoczątkowana została podczas spotkania przedstawicieli Izb zawodowych w zeszłym roku, organizowanego przez KIF w Warszawie. Podczas tego spotkania wspólnie zadeklarowano chęć rozwoju regionu, kooperacji i wsparcia [Więcej informacji na stronie: kif.info.pl/informacje/spotkanie-przedstawicieli-europejskich-srodowisk-fizjoterapeutycznych/] I Bałtycki Kongres Fizjoterapii był świetną okazją, nie tylko na wymianę doświadczeń i fachowej wiedzy, ale także na zacieśnienie relacji, które zaowocują w przyszłości kolejnymi, wspólnymi projektami. Celem panelu dyskusyjnego ”Physiotherapists – important contributors to creating and providing Health Prevention Programs’’ było nakreślenie roli fizjoterapeuty w promocji zdrowia i poprawy jakości życia społeczeństwa. Zaproszeni zostali przedstawiciele instytucji zdrowia publicznego oraz stowarzyszeń zawodowych państw z Litwy, Łotwy, Estonii i Polski. Panel zgromadził ponad 260 słuchaczy, co obrazuje wartość i konieczność tematu podejmowanego przez Organizatorów Kongresu. Wśród panelistów byli przedstawiciele krajowych instytucji rządowych, stowarzyszeń zawodowych, ale także, dający szerszy obraz zagadnień polityki zdrowotnej- reprezentanci instytucji Europejskich. Swój wykład o promocji zdrowia i inicjatywach prewencyjnych podjętych przez World Physiotherapy zaprezentowała Esther-Mary D’Arcy, szefowa World Physiotherapy (WP) regionu Europejskiego. Zaproszony gość reprezentujący Stowarzyszenie Fizjoterapeutów z Holandii- Thierry Franke, przedstawił przykład 2-letniego programu zdrowotnego, wdrożonego przez rząd Holenderski: „Combined Lifestyle Intervention”, mającego na celu poprawę nawyków zdrowotnych obywateli Holandii. Wśród panelistów było także dwóch przedstawicieli Komisji Europejskiej. Katarzyna Głowacka-Rochebonne z Departamentu ds. Polityki Regionalnej, która zaprezentowała możliwości ubiegania się o budżet Europejski w celu finansowania programów zdrowotnych, a także przedstawiła dotychczasowe środki wsparcia finansowego w poszczególnych krajach Bałtyckich. Jan De Maeseneer, szef panelu ekspertów przy Komicji Europejskiej, zaprezentował znaczenie fizjoterapeuty w zespole prewencyjnym ale zwłaszcza we współpracy z lekarzem rodzinnym. Reprezentantką KIF w panelu była Dalia Woźnica z działu międzynarodowego, która opisała możliwe kierunki rozwoju wdrożenia programów zdrowotnych z udziałem fizjoterapeutów a także obecne działania w tym temacie, jakie podejmuje KIF. Rozpoczęta dyskusja uświadomiła wszystkim jak wiele jest jeszcze do zrobienia w temacie promocji udziału fizjoterapeuty w zespole specjalistów projektujących politykę zdrowotną na arenie krajowej ale i Europejskiej. Wartością dodaną panelu była wspólna dyskusja reprezentantów dwóch różnych środowisk sektora zdrowia. Samorządowców, tworzących lokalne programy zdrowotne, którzy ciekawie zobrazowali etapy wdrażania i realizowania regionalnych celów zdrowotnych ale także fizjoterapeutów, promujących kompetencje zawodowe niezbędne do współtworzenia programów zdrowotnych. Najważniejsze zagadnienia, definicje i „key messages” panelu zobrazowane zostaną w publikacji podsumowującej Kongres. Już teraz zachęcamy do śledzenia newslettera KIF. Link: http://fizioterapeitiem.lv/congress Link panelu: http://fizioterapeitiem.lv/programme/panel-discussion

Komunikat dotyczący możliwości otrzymania zaliczki w ramach umów zawartych z NFZ

Z mocą od dnia 1 listopada 2020 r. weszły w życie zmiany określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 grudnia 2020 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które dotyczą możliwości otrzymania zaliczki, tzw. 1/12 wartości umowy, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii. Dotychczas możliwość otrzymania zaliczki dotyczy sytuacji, gdy świadczeniodawca ogranicza albo zaprzestaje udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w wyniku: wydania polecenia albo nałożenia obowiązku realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19; wydania decyzji przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej; wprowadzenia ograniczenia prowadzenia działalności leczniczej w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii; W ramach nowelizacji dodano jeszcze jedną przesłankę, tj. objęcie osób wykonujących u świadczeniodawcy zawód medyczny izolacją albo izolacją w warunkach domowych. Kolejną wprowadzoną przesłanką możliwości otrzymania zaliczki jest przypadek braku możliwości realizacji świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn niezależnych od świadczeniodawcy w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego albo stanem epidemii i wprowadzonych w czasie ich trwania ograniczeń, nakazów i zakazów. Jak czytamy w uzasadnieniu przypadek ten dotyczy przede wszystkim tych placówek, które gotowe są udzielać świadczeń zgodnie z harmonogramem, ale z powodu nie zgłaszania się pacjentów na umówione wizyty, nie są w stanie zrealizować zawartej z NFZ umowy. Aby skorzystać z tej możliwości należy spełnić następujące warunki: świadczeniodawca: nie dokonał zgłoszenia przerw w udzielaniu świadczeń z przyczyn innych niż opisane powyżej 4 przypadki, zapewniał gotowość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z warunkami określonymi w realizowanej umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; wartość świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w okresie rozliczeniowym do końca okresu sprawozdawczego, poprzedzającego okres, którego dotyczy wniosek, jest nie niższa niż 65% i nie wyższa niż 100% kwoty zobowiązania określonej w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dla tego okresu. WAŻNE: świadczeniodawca może ubiegać się o zaliczkę tylko za okresy sprawozdawcze w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2020 r. Link do rozporządzenia: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 grudnia 2020 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (dziennikustaw.gov.pl)

Prezes KRF przesyła do Ministra Zdrowia raport na temat statystyk zachorowań na COVID-19 wśród fizjoterapeutów.

W związku z tym, że Ministerstwo Zdrowia w oficjalnych statystykach na temat skali zakażeń i ofiar koronawirusa wśród zawodów medycznych pominęło fizjoterapeutów, Krajowa Izba Fizjoterapeutów przeprowadziła w dniach 6-12 listopada ogólnopolską ankietę na reprezentatywnej próbie ponad 2000 fizjoterapeutów. 30 listopada obszerny raport z tego badania trafił na biurko Ministra Zdrowia, wraz z listem od Macieja Krawczyka – Prezesa KRF. W liście do ministra Prezes KRF podkreśla, że: “Fizjoterapeuci chorują częściej niż przedstawiciele innych zawodów. Wynika to ze specyfiki pracy z pacjentem – w przypadku fizjoterapeutów charakteryzuje się ona wyjątkowo długim (zazwyczaj powyżej 30 min, a często około 60 min), bliskim i bezpośrednim kontaktem z pacjentem. Żaden z innych zawodów medycznych nie pracuje w takiej formie z pacjentami”. Z drugiej strony jest też wyraźne zapewnienie, że pacjenci nie muszą się obawiać wizyty fizjoterapeutycznej, gdyż w miejscach, gdzie odbywa się fizjoterapia wprowadzono odpowiedni reżim sanitarny i są to miejsce  bezpieczne dla pacjentów. List kończy apel do ministra, w którym Prezes KRF stwierdza: “Jednoznacznie wynika, że także fizjoterapeuci ryzykują swoim zdrowiem lecząc innych: zarówno osoby, które wymagają rehabilitacji ze względu na inne schorzenia, jak i te, które wymagają wsparcia w trakcie i po chorobie wywołanej przez COVID-19. Koronawirus powinien być wpisany na listę chorób zawodowych także w przypadku fizjoterapeutów, a dodatki za pracę powinny być rozszerzone na wszystkie osoby pracujące z pacjentami covidowymi”. Poniżej prezentujemy całą treść listu. Załącznikiem do listu jest raport, który można zobaczyć tutaj: https://kif.info.pl/mamy-dane-dotyczace-zakazen-koronawirusem-wsrod-fizjoterapeutow/

Wyniki konkursu na najlepsze prace magisterskie roku 2019/2020

W listopadzie Krajowa Izba Fizjoterapeutów zorganizowała, wraz z czasopismem naukowym Physiotherapy Review, konkurs na najlepsze prace magisterskie skierowany do tegorocznych absolwentów kierunku fizjoterapia.  Zgłoszonych została blisko 40 prac obronionych w tym roku akademickim na uczelniach wyższych w całej Polski. Po zakończeniu etapu napływania zgłoszeń, prace zostały zanonimizowane i poddane ocenie przez grono Komisji Konkursowej (w składzie: prof. dr hab. Tadeusz Kasperczyk, prof. dr hab. Anna Lubkowska, dr hab. Maciej Krawczyk, dr Małgorzata Kulesa-Mrowiecka, dr Joanna Kostka, dr Andrzej Permoda, dr Zbigniew Wroński oraz dr Adrian Kużdżał). W ciągu dwóch tygodni prace były rozpatrywane w czterech kategoriach: metodyka, wartość merytoryczna, znaczenie pracy z perspektywy naukowej oraz nowatorski charakter pracy. Prace Komisji były prowadzone w trybie online. Zgłoszone prace dyplomowe prezentowały wysoki i wyrównany poziom, a podjęcie decyzji o wyborze tylko 3 najlepszych okazało się bardzo trudne. Z tego powodu Komisja Konkursowa zadecydowała o zwiększeniu puli nagród i wybraniu nie trzech, a większej liczby zwycięzców. W imieniu Komisji Konkursowej wszystkim laureatom serdecznie gratulujemy: I miejsce: Alicja Stanaszek (AWF Kraków) – Porównanie funkcjonalnych wzorców ruchowych, rozkładu obciążenia stóp oraz aktywności mięśniowej u osób trenujących dyscypliny symetryczne i asymetryczne. Paulina Balińska (AWF Wrocław) – Wpływ faktury podłoża na równowagę ciała młodych osób w pozycji naturalnej. Remigiusz Krajewski (AWF Kraków) – Ocena wpływu autorozluźniania mięśniowo-powięziowego z użyciem podwójnej piłki lacrosse na zakres ruchomości oraz aktywność bioelektryczną mięśni w obrębie taśmy powierzchownej tylnej. Judyta Dżwińska (AWF Warszawa) – Wpływ tapingu stawu skokowego na zmiany obciążenia stopy w biegu. II miejsce: Agnieszka Kędra (OSW Olsztyn) – Skuteczność autorskiego programu terapii w bólach kręgosłupa u nastolatków. Kamil Bryś (ŚUM Katowice) – Wpływ pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej na temperaturę tkanek. Beata Czechowska (UW Łódź) – Ocena wiarygodności rehabilitacyjnego obrazowania ultrasonograficznego na przykładzie mięśnia wielodzielnego w odcinku szyjnym kręgosłupa. Dawid Janczarzyk (AWF Kraków) – Porównanie wpływu dwóch metod kompresji ischemicznej punktów spustowych na zmianę progu bólu i parametrów elektromiograficznych mięśnia czworobocznego grzbietu. Przemysław Wielemborek (UM Białystok) – Ocena zaburzeń lokomocji oraz propriocepcji u pacjentów z postacią rzutowo-remisyjną stwardnienia rozsianego. III miejsce Katarzyna Kaszuba (WUM Warszawa) – Nietrzymanie moczu u aktywnych fizycznie kobiet. Agnieszka Kowalska (AWF Kraków) – Ocena wpływu programu ćwiczeń przeprowadzonego w plenerowej siłowni na sprawność fizyczną osób po 60. roku życia. Marta Kuczkowska (AWF Wrocław) – Analiza składu i temperatury ciała w zależności od poziomu aktywności fizycznej u osób trenujących CrossFit®. Piotr Szomiński (KWSPZ Kraków) – Skuteczność leczenia bólów głowy z wykorzystaniem technik z terapii manualnej według Briana Mulligana. Aleksandra Muda (AWF Warszawa) – Analiza porównawcza świadomości ciała u joginek i zawodniczek piłki siatkowej.

Prezesi samorządów medycznych jednomyślni w negatywnej ocenie poselskiego projektu ustawy.

STANOWISKO PREZESÓW SAMORZĄDÓW ZAWODÓW MEDYCZNYCH z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych Samorządy zawodów medycznych jednoznacznie negatywnie oceniają projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych. Troską samorządów zawodów medycznych jest zapewnienie, aby zawody te były wykonywane przez osoby o odpowiednim poziomie wykształcenia i kompetencji. Zasady weryfikacji poziomu wykształcenia absolwentów uczelni i szkół kształcących w zawodach medycznych, sposobu dopełniania obowiązku kształcenia ustawicznego i stopnia przygotowania zawodowego powinny odwzorowywać normy przyjęte w najbardziej rozwiniętych krajach Europy. Opiniowany projekt ustawy zmierza w kierunku przeciwnym, wprowadzając niebezpieczną liberalizację dostępu do wykonywania zawodów medycznych w Polsce dla osób, które uzyskały dyplom poza granicami Unii Europejskiej, podczas gdy na coraz wyższym poziomie są wymagania stawiane osobom kształcącym się w Polsce. Projektowane rozwiązania nie gwarantują rzeczywistej weryfikacji kwalifikacji osób dopuszczanych do wykonywania zawodów medycznych, aktualności posiadanej przez nich wiedzy medycznej ani nawet ich zdolności do komunikowania się z pacjentem w języku polskim. Tak szerokie i niekontrolowane otwarcie systemu ochrony zdrowia na osoby, które wykształcenie oraz kwalifikacje zawodowe zdobyły w krajach, w których systemy kształcenia w zawodach medycznych są istotnie różne od standardów przyjętych na obszarze Unii Europejskiej nie znajduje uzasadnienia nawet w trwającym obecnie stanie epidemii. Projekt nie zawiera natomiast żadnych istotnych rozwiązań, które poprawiłyby warunki pracy polskich pracowników medycznych w okresie epidemii. Wreszcie projekt jest sprzeczny z art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim dotyczy zagadnień związanych z przyznawaniem i potwierdzaniem prawa do wykonywania zawodu. Neguje osadzone w ustawie zasadniczej uprawnienia i obowiązki samorządów zawodowych w zakresie sprawowania pieczy nad wykonywaniem zawodów zaufania publicznego oraz uniemożliwia ich sprawowanie przez samorządy zawodowe w rzeczywisty i odpowiedzialny sposób. Samorządy zawodowe w tej materii zostaną sprowadzone do roli instytucji jedynie potwierdzających decyzje Ministra Zdrowia, który zgodnie z dotychczasową tradycją legislacyjną nie brał udziału w procesie przyznawania i potwierdzania prawa wykonywania zawodu. Wprowadzone regulacje, które wbrew twierdzeniom projektodawców, nie mają charakteru incydentalnego, doprowadzą do marginalizacji dotychczasowych rozwiązań ustawowych, funkcjonujących przez lata w tym przedmiocie. Podsumowując, w ocenie samorządów zawodów medycznych projekt ustawy zawiera rozwiązania, które stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów. Zresztą sam projektodawca to dostrzega, proponując regulacje, zgodnie z którymi  w przypadku stworzenia zagrożenia zdrowotnego dla pacjentów przez przedstawicieli zawodów medycznych rekrutowanych z zagranicy w trybie przewidzianym przez projektowaną ustawę, odbiera się im  prawo do wykonywania zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej. Jako przedstawiciele zawodów zaufania publicznego nie możemy się godzić na ryzykowanie życiem i zdrowiem Polaków. W związku z tym zgodnie i stanowczo opowiadamy się za odrzuceniem przedmiotowego projektu w całości.