W siedzibie Naczelnej Izby Lekarskiej odbyło się spotkanie poświęcone roli współpracy interdyscyplinarnej w nowoczesnym systemie ochrony zdrowia. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli środowiska lekarskiego oraz fizjoterapeutycznego, którzy wspólnie dyskutowali o wyzwaniach stojących przed opieką nad pacjentem oraz o możliwościach budowania modelu leczenia opartego na ścisłej kooperacji specjalistów różnych dziedzin. Spotkanie otworzyła sesja ekspercka, w ramach której zaprezentowano zagadnienia ilustrujące praktyczne znaczenie współpracy lekarzy i fizjoterapeutów. Wiceprezes Naczelnej Rady Lekarskiej Paweł Barucha zwrócił uwagę na narastający problem bruksizmu, określanego dziś jako choroba cywilizacyjna. Omówił jego konsekwencje zdrowotne, w tym zaburzenia w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego, podkreślając potrzebę wielospecjalistycznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego. Dr hab. n. med. Małgorzata Kulesa-Mrowiecka, prof. UJ przedstawiła fizjoterapię stomatognatyczną jako przykład modelowej współpracy interdyscyplinarnej. Wskazała na skalę zaburzeń skroniowo-żuchwowych, które dotyczą istotnej części populacji oraz na rolę fizjoterapii w leczeniu tych schorzeń. Zaprezentowała metody diagnostyczne i terapeutyczne, obejmujące m.in. terapię manualną, techniki PNF oraz poizometryczną relaksację mięśni, zwracając jednocześnie uwagę na brak refundacji fizjoterapii stomatognatycznej w Polsce. Kolejnym obszarem poruszonym podczas spotkania była uroginekologia. Dr Michał Gontkiewicz, przewodniczący Zespołu ds. e-zdrowia NIL, omówił problem nietrzymania moczu u kobiet, podkreślając jego powszechność oraz społeczne i psychologiczne konsekwencje. Zwrócił uwagę na fakt, że wiele pacjentek nie zgłasza się po pomoc mimo dostępnych metod leczenia, co wynika m.in. z poczucia wstydu i bagatelizowania objawów. Podkreślił znaczenie współpracy lekarzy, fizjoterapeutów i psychologów oraz rolę farmakoterapii jako elementu uzupełniającego leczenie. Dr hab. n. med. Bartłomiej Burzyński zaprezentował znaczenie fizjoterapii w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet, akcentując jej kluczową rolę w procesie terapeutycznym. Odwołując się do aktualnych wytycznych towarzystw naukowych, omówił zasady diagnostyki funkcjonalnej oraz indywidualnego planowania terapii, obejmującej m.in. ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz elektroterapię. Spotkanie zakończył panel dyskusyjny z udziałem zaproszonych ekspertów, który poprowadził prezes Naczelnej Rady Lekarskiej Łukasz Jankowski. Podkreślił on, że wydarzenie stanowi ważny krok w budowaniu trwałego dialogu pomiędzy środowiskami zawodowymi. – Współpraca lekarzy i fizjoterapeutów realnie przekłada się na jakość leczenia i bezpieczeństwo pacjentów. Warto rozmawiać o obecności fizjoterapeutów na oddziałach chirurgicznych, internistycznych czy pediatrycznych oraz stopniowo poszerzać zakres tej współpracy – zaznaczył prezes NRL. – Dzisiejsza konferencja pokazuje jak bardzo obu naszym grupom zależy na dobru pacjenta. Myślę, że ta konferencja zmienia świadomość nie tylko naszą, ale także decydentów i pokazuje jak ważna jest wspólna edukacja (…) Na niektórych uczelniach są prowadzone wspólne bloki dla obu naszych grup, także lekarze uczą fizjoterapeutów, a fizjoterapeuci uczą lekarzy, To jest bardzo dobry kierunek na przyszłość. Wdrażanie profilaktyki i uzupełnianie naszych kompetencji w procesie leczenia jest bardzo ważne i z pewnością zmniejsza koszty leczenia tych pacjentów teraz i w perspektywie 10 czy 15 lat – zaznaczyła prezes KRF Agnieszka Stępień. Uczestnicy panelu zgodzili się, że polscy fizjoterapeuci są dobrze przygotowani do współpracy interdyscyplinarnej, a dalszego rozwoju wymagają rozwiązania systemowe i legislacyjne, w tym kwestie finansowania świadczeń. Wskazywano również na potencjał wykorzystania nowych technologii, w tym narzędzi opartych na sztucznej inteligencji jako wsparcia dla współpracy pomiędzy zawodami medycznymi. Debata w Naczelnej Izbie Lekarskiej potwierdziła, że interdyscyplinarna współpraca lekarzy i fizjoterapeutów stanowi jeden z kluczowych kierunków rozwoju nowoczesnej opieki medycznej, skoncentrowanej na kompleksowych potrzebach pacjenta.

Fizjoterapia w systemie bezpieczeństwa zdrowotnego. 10 możliwości zaangażowania w Legionie Medycznym. Ministerstwo Obrony Narodowej rozwija program Legion Medyczny, którego celem jest wzmocnienie odporności zdrowotnej państwa poprzez zaangażowanie szerokiego grona osób wykonujących zawody medyczne i około medyczne. Coraz wyraźniej widać, że program ten nie jest adresowany wyłącznie do lekarzy, pielęgniarek czy ratowników medycznych, ale również do fizjoterapeutów, których rola w nowoczesnym systemie ochrony zdrowia jest dziś kluczowa. Warto to podkreślić jasno: Legion Medyczny to nie jest wyłącznie służba na polu walki. W zdecydowanej większości przypadków mówimy o działaniach cywilnych, organizacyjnych, szkoleniowych, edukacyjnych i wspierających system ochrony zdrowia w sytuacjach kryzysowych, takich jak katastrofy naturalne, epidemie czy nagłe przeciążenie systemu. Program oferuje 10 różnych ścieżek zaangażowania, dzięki czemu każdy, niezależnie od doświadczenia, wieku czy gotowości do formalnej służby, może znaleźć dla siebie odpowiednią formę udziału. 10 ścieżek zaangażowania w Legionie Medycznym 1. Służba bez munduru.Najbardziej dostępna forma udziału. Umożliwia rejestrację w Legionie Medycznym bez składania przysięgi i bez zobowiązań do czynnej służby. Dla fizjoterapeutów to sposób na bycie widocznym jako zasób systemu i ewentualne stopniowe rozszerzanie zaangażowania w przyszłości. 2. „Nie tylko Hipokratesa”. Jedyna ścieżka wymagająca krótkiego szkolenia oraz złożenia przysięgi, po której uczestnik trafia do rezerwy. Dla fizjoterapeutów oznacza to formalne włączenie w struktury oraz przy spełnieniu warunków możliwość dalszego rozwoju, także w kierunku ścieżki oficerskiej. 3. Wolontariat medyczny. Ścieżka dla osób, które chcą pomagać bez formalnej służby. Fizjoterapeuci mogą tu wspierać działania usprawniające, rehabilitacyjne i opiekuńcze w sytuacjach zwiększonych potrzeb zdrowotnych. 4. Rejestracja jako zasób medyczny.Forma gotowości — bez aktywnego udziału i bez zobowiązań czasowych. Pozwala zadeklarować swoje kompetencje i dostępność na potrzeby systemu. 5. Ścieżka szkoleniowa i edukacyjna.Udział w kursach, warsztatach i ćwiczeniach rozwijających kompetencje przydatne w sytuacjach kryzysowych. 6. Wsparcie organizacyjne i logistyczne.Dla osób, które chcą działać w planowaniu, koordynacji i przygotowaniu procedur. To przestrzeń szczególnie atrakcyjna dla fizjoterapeutów z doświadczeniem organizacyjnym. 7. Wsparcie interdyscyplinarne.Ścieżka oparta na współpracy różnych zawodów medycznych. Fizjoterapia jako zawód łączący wiele obszarów medycyny, naturalnie wpisuje się w ten model współdziałania. 8. Udział w ćwiczeniach i symulacjach.Możliwość udziału w ćwiczeniach praktycznych i symulacjach zdarzeń kryzysowych. 9. Edukacja i wsparcie społeczności.Działania profilaktyczne, edukacyjne i informacyjne kierowane do społeczeństwa. 10. Rozwój kompetencji i mentoring. Ścieżka dla osób chcących dzielić się doświadczeniem i wspierać innych. Włączenie fizjoterapeutów w inicjatywy takie jak Legion Medyczny wpisuje się w szerszą rozmowę o miejscu fizjoterapii w systemie, granicach kompetencji oraz odpowiedzialności zawodowej. To także dobry moment, by myśleć o standardach współpracy, szkoleniach i długofalowym planowaniu kadr medycznych.Rozwój tych działań może realnie wzmocnić odporność systemu zdrowia i bezpieczeństwa, z korzyścią zarówno dla wojska, jak i całego społeczeństwa. Zachęcamy zainteresowanych fizjoterapeutów do zapoznania się z programem. Szczegóły i formularze zgłoszeniowe dostępne są na stronie: https://legionmedyczny.wp.mil.pl/

Drodzy Fizjoterapeuci, uprzejmie informujemy, iż pula miejsc na szkolenie została wyczerpana.  Krajowa Izba Fizjoterapeutów zaprasza fizjoterapeutów niezalegających ze składkami na szkolenie z zakresu pierwszej pomocy, które odbędzie się w siedzibie KIF.Szkolenie zostanie przeprowadzone przez ratowników medycznych z wieloletnim doświadczeniem zawodowym, posiadających bogatą praktykę pracy w sytuacjach nagłych. Program szkolenia uwzględnia aktualne przepisy prawa, w tym zmiany obowiązujące od 2025 roku. Dlaczego zagadnienia z pierwszej pomocy są szczególnie istotne w pracy fizjoterapeuty? Podnoszenie wiedzy i umiejętności z zakresu udzielania pierwszej pomocy realnie zwiększa bezpieczeństwo pacjentów oraz samych fizjoterapeutów. W praktyce zawodowej fizjoterapeuci regularnie znajdują się w sytuacjach wymagających szybkiej i właściwej reakcji. 1. Praca z pacjentami z grup ryzykaFizjoterapeuci często prowadzą terapię: pacjentów po urazach i zabiegach operacyjnych, osób starszych, osób z chorobami układu krążenia, oddechowego oraz schorzeniami neurologicznymi. W trakcie fizjoterapii może dojść m.in. do omdlenia, zasłabnięcia, hipoglikemii, napadu drgawek, a nawet nagłego zatrzymania krążenia! 2. Pierwsza pomoc dla dzieciFizjoterapeuci, którzy pracują z dziećmi, wiedzą, że terapia z małym pacjentem jest inna. Różna jest także specyfika udzielania pierwszej pomocy, 3. Odpowiedzialność zawodowa fizjoterapeutyFizjoterapeuta jest zawodem medycznym, co oznacza: obowiązek podjęcia działań w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia, odpowiedzialność prawną i etyczną za brak reakcji lub niewłaściwe udzielenie pomocy. Aktualna wiedza z zakresu pierwszej pomocy pomaga działać zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami. 4. Bezpieczeństwo w gabinecie i na sali ćwiczeńPodczas terapii mogą zdarzyć się sytuacje nagłe, takie jak: upadki i urazy, skręcenia i zwichnięcia, nagłe bóle w klatce piersiowej, zasłabnięcia . Szkolenie uczy szybkiej oceny sytuacji oraz podejmowania właściwych działań bez paniki. 5. Skuteczniejsze działanie w sytuacjach stresowychPierwsza pomoc to nie tylko techniki medyczne, ale także: umiejętność zachowania spokoju, prawidłowe wezwanie pomocy, skuteczna komunikacja z pacjentem i zespołem. To kluczowa różnica między chaotyczną reakcją a profesjonalnym, opanowanym działaniem. W trakcie szkolenia uczestnicy zdobędą: aktualną wiedzę teoretyczną z zakresu udzielania pierwszej pomocy, praktyczne umiejętności oparte na realnych doświadczeniach ratowników medycznych, możliwość zadawania pytań i omówienia problemów pojawiających się w codziennej pracy fizjoterapeuty. Szczegóły szkolenia: Miejsce: siedziba Krajowej Izby Fizjoterapeutów, Warszawa Al. Jerozolimskie 93 ( 4 piętro) Data: 7 lutego 2026 r. Godzina: 10.00–15.00 Liczba miejsc: 50(o udziale decyduje kolejność zgłoszeń)

16 stycznia 2026 r. o godz. 9.00 w siedzibie Naczelnej Izby Lekarskiej odbędzie się wspólna konferencja Naczelnej Izby Lekarskiej (NIL) oraz Krajowej Izby Fizjoterapeutów (KIF), poświęcona znaczeniu interdyscyplinarnej współpracy w leczeniu pacjentów. Wydarzenie zgromadzi ekspertów z zakresu medycyny i fizjoterapii, którzy zaprezentują aktualne wyzwania oraz dobre praktyki w opiece nad pacjentami. Jako pierwszy wystąpi Paweł Barucha, wiceprezes Naczelnej Rady Lekarskiej, który omówi problemy ze stawem skroniowo-żuchwowym u pacjentów. Następnie prof. dr hab. n. med. Małgorzata Kulesa-Mrowiecka przedstawi fizjoterapię stomatognatyczną jako model interdyscyplinarnej współpracy systemowej. Kolejne wystąpienia dotyczyć będą zagadnień z obszaru uroginekologii. Michał Gontkiewicz, przewodniczący Zespołu ds. e-zdrowia NIL, skupi się na roli nowoczesnych rozwiązań i współdziałania specjalistów w tym obszarze, natomiast dr hab. n. med. Bartłomiej Burzyński omówi znaczenie fizjoterapii w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet. Po krótkiej przerwie technicznej zaplanowana jest dyskusja z udziałem prelegentów, prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej dr n. med. Łukasza Jankowskiego oraz prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów dr hab. Agnieszki Stępień. Dyskusja płynnie przejdzie w briefing prasowy i podsumowanie całego wydarzenia, podczas którego przewidziana jest możliwość zadawania pytań przez przedstawicieli mediów. – „Konferencja będzie okazją do pokazania, że tylko dialog i realna współpraca między zawodami medycznymi pozwalają skutecznie odpowiadać na złożone potrzeby pacjentów. Naczelna Izba Lekarska konsekwentnie wspiera inicjatywy budujące wspólne standardy i wzajemne zrozumienie w systemie ochrony zdrowia” – podkreśla dr n. med. Łukasz Jankowski, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej. – „Zbyt często pracujemy obok siebie. Tymczasem najbardziej efektywni jesteśmy w zespołach. Interdyscyplinarna współpraca przynosi realne korzyści pacjentom i systemowi ochrony zdrowia: szybszy powrót do sprawności, mniej hospitalizacji i powikłań oraz lepszą jakość życia. Musimy lepiej poznawać swoje kompetencje, rozumieć wzajemne role i uzupełniać się w pomaganiu pacjentom. Ważne jest, aby mówić wspólnym, zrozumiałym językiem” – zaznacza dr hab. Agnieszka Stępień, prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów. Konferencja NIL i KIF będzie przestrzenią do rozmowy o rosnącej roli interdyscyplinarnego podejścia w nowoczesnej medycynie oraz o dalszym zacieśnianiu współpracy pomiędzy środowiskami lekarskim i fizjoterapeutycznym. Wydarzenie będzie transmitowanie na kanale You Tube Naczelnej Izby Lekarskiej – link zostanie udostępniony tuż przed rozpoczęciem konferencji w mediach społecznościowych NIL. Miejsce: Naczelna Izba Lekarska, ul. Sobieskiego 110 Warszawa, sala Cobik Termin: 16 stycznia, 9.00. Transmisja na żywo: You Tube Naczelnej Izby Lekarskiej- Naczelna Izba Lekarska – YouTube prof. UJ, dr hab. n. med. Małgorzata Kulesa-Mrowiecka – fizjoterapeutka oraz pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie. Pracuje w Instytucie Fizjoterapii Wydziału Nauk o Zdrowiu UJ CM, a także prowadzi zajęcia dydaktyczne na Wydziale Lekarskim UJ CM, w tym dla Szkoły Medycznej dla Obcokrajowców. Jest uznanym autorytetem w zakresie diagnostyki i terapii zaburzeń czynnościowych narządu żucia oraz fizjoterapii stomatognatycznej, cenionym zarówno w Polsce, jak i za granicą. Autorka książek, rozdziałów w podręcznikach oraz licznych publikacji naukowych, które w istotny sposób przyczyniły się do rozwoju tej dziedziny. Regularnie występuje jako prelegentka na konferencjach krajowych i międzynarodowych, a także jest pomysłodawczynią i organizatorką prestiżowej, interdyscyplinarnej konferencji CRANIA. Twórczyni autorskiego modelu diagnostyki i terapii dysfunkcji czaszkowo-żuchwowych. Od wielu lat prowadzi prywatną praktykę fizjoterapeutyczną w Krakowie oraz aktywnie współpracuje z zespołami specjalistów różnych dziedzin medycyny. dr hab. n. med. Bartłomiej Burzyński – adiunkt

Nowelizacja ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadza istotne zmiany w zakresie kompetencji fizjoterapeutów, w szczególności w obszarze orzecznictwa dla potrzeb Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nowe uprawnienia mają jednak ściśle określony i ograniczony zakres przedmiotowy. Nowe uprawnienia w systemie orzecznictwa ZUS nabywają tylko osoby z tytułem specjalisty fizjoterapii. 1. Orzecznictwo w ramach prewencji rentowej ZUS Zgodnie z nowym Rozdziałem 9a ustawy, a w szczególności art. 85a ust. 2, fizjoterapeuci uzyskali prawo do samodzielnego wydawania orzeczeń w sprawach rehabilitacji leczniczej realizowanej w ramach prewencji rentowej. Prewencja rentowa to system świadczeń rzeczowych (turnusów rehabilitacyjnych), których celem jest przywrócenie zdolności do pracy osobom ubezpieczonym zagrożonym jej utratą. Rola fizjoterapeuty Fizjoterapeuta dokonuje oceny funkcjonalnej pacjenta i rozstrzyga, czy istnieją rokowania na odzyskanie zdolności do pracy po przeprowadzeniu rehabilitacji (np. u pacjenta po urazie narządu ruchu). Moc prawna orzeczenia Orzeczenie wydane przez fizjoterapeutę jest wiążące dla Zakład Ubezpieczeń Społecznych i stanowi podstawę skierowania ubezpieczonego do ośrodka rehabilitacyjnego. 2. Wydawanie innych zaświadczeń i opinii Art. 68 ust. 1 pkt 5 ustawy rozszerza katalog kompetencji fizjoterapeutów, wskazując na możliwość: „orzekania dla potrzeb ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, innych świadczeń należących do właściwości Zakładu oraz dla celów realizacji zadań zleconych”. Choć głównym obszarem zastosowania pozostaje prewencja rentowa, przepis ten otwiera możliwość udziału fizjoterapeutów także w innych postępowaniach, m.in.: •   postępowaniach powypadkowych – poprzez ocenę funkcjonalną i stopnia uszczerbku w obrębie narządu ruchu (opinia fizjoterapeuty może stanowić istotny materiał dowodowy, choć zasadniczą rolę zachowują lekarze), •   postępowaniach dotyczących świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji – gdzie główną rolę pełnią pielęgniarki, natomiast fizjoterapeuta może pełnić funkcję uzupełniającą w zakresie oceny mobilności. 3. Zwolnienia lekarskie (L4 / e-ZLA) – brak nowych uprawnień Nowelizacja nie przyznaje fizjoterapeutom generalnego prawa do wystawiania zwolnień lekarskich (L4 / e-ZLA) na zasadach właściwych dla lekarzy, np. w przypadku chorób infekcyjnych czy innych schorzeń ogólnych. Wyjątek funkcjonalny – skierowanie na rehabilitację Skierowanie na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej: •   ma charakter rzeczowy, •   nie jest zaświadczeniem o czasowej niezdolności do pracy, •   nie stanowi podstawy do wypłaty zasiłku chorobowego, •   nie zastępuje zwolnienia lekarskiego. Usprawiedliwienie nieobecności pracownika na czas turnusu rehabilitacyjnego wymaga odrębnej podstawy prawnej (np. zwolnienia lekarskiego lub innej formy zwolnienia przewidzianej przepisami prawa pracy).

W szóstej edycji konkursu wpłynęły do KIF 42 prace obronione na uczelniach wyższych w całej Polsce. Przyznano cztery nagrody i jedno wyróżnienie. Krajowa Izba Fizjoterapeutów wraz z redakcją czasopisma naukowego Physiotherapy Review ogłosiły konkurs w lipcu. Mogli w nim wziąć udział tegoroczni absolwenci kierunku fizjoterapia. Prace nadsyłano do 31 października. Autorzy prac, które zdobyły 1., 2. i 3. miejsce otrzymają nagrody finansowe. Ponadto manuskrypty przygotowane przez laureatów i osobę wyróżnioną opublikowane zostaną w czasopiśmie naukowym Krajowej Izby Fizjoterapeutów Physiotherapy Review (https://physiotherapy.review), które znajduje się na liście czasopism punktowanych (20 punktów ministerialnych). Komisja konkursowa oceniała prace pod względem metodyki, wartości merytorycznej, znaczenia prac z perspektywy naukowej oraz nowatorskiego charakteru pracy. Laureaci i tematy ich prac: I miejsce: Karolina Stankowska (Akademia Wychowania Fizycznego im. Polskich Olimpijczyków we Wrocławiu, Wydział Fizjoterapii), Ocena wpływu 8-tygodniowego aerobowego treningu interwałowego na aktywność bioelektryczną kory mózgowej u osób cierpiących na chorobę Parkinsona. II miejsce: Wiktoria Lis (Uniwersytet Medyczny w Łodzi , Wydział Nauk o Zdrowiu), Analiza związku między siłą i masą mięśniową oraz stężeniem witaminy D a sprawnością kognitywną u pacjentów geriatrycznych. III miejsce: Oskar Stana (Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Wydział Nauk o Zdrowiu w Katowicach), Ocena efektywności zastosowania ultrasonografii w treningu stabilności tułowia z wyprzedzającą aktywacją mięśnia poprzecznego brzucha. III miejsce: Michał Brandt (Akademia WSB w Dąbrowie Górniczej, Collegium Medicum – Wydział Medyczny),  Wpływ wybranych czynników biomechanicznych na rozwój płaskostopia u dzieci podczas wzrostu i rozwoju. Wyróżnienie: Aleksander Zarębski (Gdański Uniwersytet Medyczny, Wydział Nauk o Zdrowiu z Instytutem Medycyny Morskiej i Tropikalnej), Analiza wpływu treningu jazdy na parametry elektromiograficzne u kierowców kartingowych: badanie siły mięśniowej w związku z przejazdem. Zdobywca 1. miejsca otrzyma nagrodę w wysokości 2000 zł, 2. miejsca 1500 zł, zdobywcy 3. miejsca 1000 zł. Skład komisji konkursowej: dr hab. Mariusz Migała prof. PO – przewodniczący, dr Renata Archacka, dr hab. Anna Brzęk, prof. SUM, dr hab. Grażyna Brzuszkiewicz – Kuźmicka, prof. AWF Warszawa, dr hab. Zofia Dzięcioł-Anikiej, dr Agnieszka Grochulska, prof. dr hab. Roman Nowobilski, dr hab. Maciej Płaszewski, prof. AWF, prof. dr hab. Krystyna Rożek-Piechura, dr Renata Rautszko, dr hab. Anna Rutkowska, prof. PO, dr hab. Sebastian Rutkowski, prof. PO,  dr Beata Skolik, prof. dr hab. Anna Skrzek, dr hab. Edyta Smolis-Bąk, prof. AWF, dr Justyna Szefler-Derela, dr Dagmara Wasiuk-Zowada, dr Bartosz Wnuk Gratulujemy i dziękujemy za udział wszystkim uczestnikom konkursu.

U progu Nowego Roku pragnę w imieniu Krajowej Rady Fizjoterapeutów złożyć Państwu najserdeczniejsze życzenia zdrowia, pomyślności oraz spełnienia planów – zarówno zawodowych, jak i osobistych. Fizjoterapeutom dziękuję za codzienną, odpowiedzialną i pełną zaangażowania pracę na rzecz pacjentów. Państwa wiedza, empatia i profesjonalizm mają realny wpływ na poprawę jakości życia milionów osób. Życzę, aby nadchodzący rok przyniósł satysfakcję z wykonywanego zawodu, dalszy rozwój kompetencji oraz stabilne i godne warunki pracy. Pacjentom życzę przede wszystkim zdrowia, sprawności i wiary w skuteczność procesu rehabilitacji. Niech Nowy Rok będzie czasem odzyskiwania samodzielności, siły i nadziei, a współpraca z fizjoterapeutami przynosi oczekiwane efekty terapeutyczne. Decydentom oraz wszystkim osobom odpowiedzialnym za kształt systemu ochrony zdrowia życzę dobrych decyzji, otwartości na dialog i konsekwentnego wspierania rozwoju fizjoterapii jako kluczowego elementu nowoczesnej opieki zdrowotnej. Niech Nowy Rok będzie czasem współpracy, wzajemnego szacunku i wspólnych działań na rzecz zdrowia publicznego. Z wyrazami szacunku dr hab. Agnieszka Stępień  Prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów