PL

Notices

STANOWISKO KONSULTANTA KRAJOWEGO W DZIEDZINIE FIZJOTERAPII W SPRAWIE DEFINICJI BASENU REHABILITACYJNEGO

Z uwagi na toczące się postępowania konkursowe oraz zgłaszanymi wątpliwościami dotyczącymi jednego z kryteriów dodatkowo ocenianego jakim jest BASEN poproszono Konsultanta Krajowego w dziedzinie fizjoterapii o stanowisko w przedmiotowej kwestii. Zgodnie z zapisami załącznika numer 5 do rozporządzenia MZ w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U poz. 1372 ze.zm), jednym z warunków dodatkowo ocenianych jest ‘’Basen”. Jest to warunek, który posiada fakultatywny charakter tj. jego spełnienie premiuje oferenta za podwyższony standard realizacji świadczeń i zależy od woli podmiotów przystępujących do postępowania. W przytoczonej regulacji prawnej określony został wymiar lustra wody na jedną osobę oraz głębokość niecki basenowej. Nie zostały zdefiniowane natomiast wymagania dotyczące samego pomieszczenia,  w którym znajduje się basen, pomieszczeń przybasenowych, sposobu eksploatacji basenu, systemu sterowania przepływu wody, temperatury, wejścia do basenu, rodzaju posadzki itp. W opinii Pana Konsultanta definicje związane z wymaganiami dotyczącymi świadczeń rehabilitacyjnych realizowanych na basenie powinny się opierać na wymaganiach jakie powinien spełniać rehabilitacyjny basen uzdrowiskowy, w tym wymaganiach sanitarno- higienicznych, które zostały określone w § 15 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia wymagań, jakim powinny odpowiadać zakłady i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego  (Dz.U poz. 452). Jak wskazano w §15 ww. rozporządzenia rehabilitacyjny basen uzdrowiskowy powinien spełniać następujące wymagania: 1) eksploatacja basenu powinna odbywać się w jednym z następujących systemów: a) otwartym – przy stałym dopływie wody leczniczej z ujęcia i odpływie wody z basenu, b) częściowo zamkniętym – przy określonym dopływie wody leczniczej z  ujęcia, do wody uzdatnianej metodami fizycznymi i chemicznymi poza basenem i ponownie wprowadzanej do basenu;  2) sposób eksploatacji basenu oraz sposób monitorowania jakości wody i  powietrza hali basenowej powinna określać instrukcja funkcjonalna opracowana dla każdego basenu; 3) pomieszczenia przybasenowe powinny być podzielone na dwie strefy: przeznaczoną dla pacjentów w obuwiu oraz przeznaczoną dla pacjentów bez obuwia; poszczególne pomieszczenia, oddzielne dla kobiet i  mężczyzn i  zapewniające możliwość korzystania z  nich przez osoby niepełnosprawne poruszające się na wózkach inwalidzkich powinny być usytuowane w następującej kolejności: a) przebieralnie wyposażone w szafki na ubrania w liczbie odpowiedniej dla osób korzystających z basenu, b) pomieszczenia higieniczno-sanitarne, c) natryski, d) brodzik; 4) przy basenie, w którym stosuje się dezynfekcję wody środkami chemicznymi, powinny być pomieszczenia dla stacji uzdatniania oraz magazyny środków chemicznych; pomieszczenia te powinny być wyposażone w wentylacje i urządzenia pomiarowo-kontrolne do oznaczania środków chemicznych pozostających w wodzie wypełniającej basen; 5) wloty i wyloty wody oraz jej spust powinny być usytuowane w sposób zapewniający równy przepływ wody we wszystkich przekrojach niecki basenowej, ponadto powinien być co najmniej jeden spust denny umożliwiający całkowite opróżnienie basenu; 6) prędkość przepływu wody na wlotach powinna wynosić od 1,0 m/s do 0,5 m/s, na wylotach od 0,3 m/s do 0,5 m/s; wyloty powinny być wyposażone w zawory odcinające; 7) dla osób dorosłych niecka basenowa powinna być napełniona wodą na głębokość od 0,7 m do 1,35 m, a dla dzieci – od 0,6 m do 0,75 m; 8) wejście do basenu powinno zapewniać możliwość wejścia osobom o ograniczonej sprawności oraz niepełnosprawnym; 9) posadzka oraz dno i ściany niecki basenu powinny być wyłożone materiałem wodoszczelnym o powierzchni zabezpieczającej przed poślizgiem i pozwalającym na ich łatwe mycie i dezynfekcję; posadzka powinna być wyposażona

REALIZACJA ŚWIADCZEŃ W ZAKRESIE FIZJOTERAPIA AMBULATORYJNA NA RZECZ PACJENTÓW UPRAWNIONYCH DO KORZYSTANIA ZE ŚWIADCZEŃ POZA KOLEJNOŚCIĄ

W związku z napływającymi do Krajowej Izby Fizjoterapeutycznej wątpliwościami  dotyczącymi korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu fizjoterapia ambulatoryjna przez pacjentów z uprawnieniami wynikającymi z zapisów art. 47 c ustawy z dnia 27 sierpnia roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U  2016r, poz. 1793) – zwanej dalej “ustawą”, skierowane zostało do Ministerstwa Zdrowia zapytanie o wykładnię prawodawcy  w kwestii zapisu art.47c ustawy. Zgodnie z przesłanym przez Departament Ubezpieczenia Zdrowotnego Ministerstwa Zdrowia stanowiskiem, korzystanie poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie świadczeń specjalistycznych w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej w oparciu o art. 47 c ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U z 2016 r. poz. 1793 ze zm.), oznacza, że świadczeniodawca udziela tych świadczeń poza kolejnością przyjęć wynikającą z prowadzonej przez niego listy osób oczekujących, o której mowa w art.20 ust.2 ustawy. Co do zasady, świadczenia osobom szczególnie uprawnionym udzielane są w dniu zgłoszenia, z wyjątkiem sytuacji, gdy udzielanie świadczenia nie jest możliwe. W takim przypadku świadczeniodawca wyznaczy inny termin (także poza kolejnością). Natomiast wyznaczony w ust. 4 tego artykułu, maksymalny termin udzielenia świadczenia (tj. 7 dni), odnosi się wyłącznie do świadczeń z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Tym samym przedmiotowy zapis nie odnosi się do świadczeń realizowanych w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna. Świadczenia wykonane na rzecz pacjenta z uprawnieniami wynikającymi z art. 47 c ustawy zgłaszającego się do świadczeniodawcy realizującego umowę w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna powinny być udzielone poza kolejnością wynikającą z prowadzenia listy oczekujących, jednak data rozpoczęcia cyklu może być wyznaczona w terminie dłuższym niż 7 dni od dnia zgłoszenia.

NFZ Poznań – Ogłoszenie postępowania konkursowego

Informujemy, że w dniu 12 lipca 2017 roku Wielkopolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie o zawarcie umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej prowadzone w trybie konkursu ofert w rodzaju: Rehabilitacja Lecznicza, których szczegóły znaleźć można pod linkami: http://nfz-poznan.pl/page.php/1/0/show/13121/  oraz http://nfz-poznan.pl/page.php/1/0/show/13123/

Zespół ds. Medycyny Fizykalnej i Balneoklimatologi oraz Fizjoterapii Uzdrowiskowej

30 czerwca 2017 roku w siedzibie KIF obyło się inauguracyjne posiedzenie “Zespołu ds. Medycyny Fizykalnej i Balneoklimatologi oraz Fizjoterapii Uzdrowiskowej”. Podczas spotkania omówiono podstawowe zagadnienia związane z funkcjonowaniem Zespołu oraz ustalono harmonogram kolejnych posiedzeń. Wiceprezes KRF Jacek Koszela wręczył członkom Zespołu pamiątkowe akty nominacji.

Spotkanie w WHO

29 czerwca br. w warszawskiej siedzibie Światowej Organizacji Zdrowia (Biuro WHO w Polsce) odbyło się spotkanie Prezesa Macieja Krawczyka i wiceprezesa Tomasza Niewiadomskiego z Dyrektor WHO Polska, Panią Pauliną Karwowską. Podczas krótkiego i bardzo merytorycznego spotkania obie strony zadeklarowały gotowość do współpracy.

Oświadczenie Prezesa Krajowej Rady Fizjoterapeutów w sprawie praktyki ograniczania ustawowych uprawnień fizjoterapeutów wykonujących samodzielny zawód medyczny

Oświadczenie Prezesa Krajowej Rady Fizjoterapeutów w sprawie praktyki ograniczania ustawowych uprawnień fizjoterapeutów wykonujących samodzielny zawód medyczny Od ponad roku obowiązuje ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty. Określiła ona zasady wykonywania zawodu fizjoterapeuty jako samodzielnego zawodu medycznego. Tym samym ustawodawca uznał, że fizjoterapeuci są grupą zawodową, która ze względu na charakter prowadzonej działalności i posiadane kwalifikacje może samodzielnie udzielać świadczeń zdrowotnych w zakresie fizjoterapii. Gwarancją właściwego wykonywania tego zadania jest stworzenie samorządu zawodowego – Krajowej Izby Fizjoterapeutów, sprawującej pieczę nad należytym wykonywaniem tego zawodu. Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty wprowadziła obowiązek posiadania prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty, pod warunkiem spełnienia ściśle określonych wymogów, gwarantujących posiadanie odpowiednich kwalifikacji i zawodowego doświadczenia. Celem ustawy jest w szczególności ułatwienie pacjentom bezpośredniego dostępu do świadczeń zdrowotnych z zakresu fizjoterapii udzielanych przez przygotowanych do tego fachowców. Samorząd fizjoterapeutów z niepokojem zauważa, że proces realizacji powyższych celów jest zakłócany poprzez praktyki faktycznego ograniczania możliwości samodzielnego udzielania świadczeń zdrowotnych przez fizjoterapeutów. Do organów Krajowej Izby Fizjoterapeutów docierają liczne głosy, że fizjoterapeuci doznają różnego rodzaju utrudnień w wykonywaniu swoich uprawnień. Dotyczy to w szczególności ograniczeń w badaniu chorych lub prowadzeniu dokumentacji medycznej, w zakresie w jakim upoważnia ich do tego ustawa o zawodzie fizjoterapeuty. Niepokojące jest także, że fizjoterapeuci nie są dopuszczani do kierowania zespołami fizjoterapeutów działającymi w strukturach dużych zakładów leczniczych. Często takimi zespołami kierują lekarze lub przedstawiciele innych zawodów medycznych.  KIF ma świadomość, że obowiązek kierowania takimi zespołami przez fizjoterapeutę nie wynika z przepisów powszechnie obowiązujących. Samorząd fizjoterapeutów stoi jednak na stanowisku, że to fizjoterapeuci powinni odpowiadać za zapewnienie właściwej opieki nad pacjentem w zakresie fizjoterapii. Realizując ustawowe obowiązki reprezentacji zawodu fizjoterapeuty zwracamy się do wszystkich podmiotów prowadzących działalność leczniczą w zakresie fizjoterapii o podjęcie działań zapewniających pełną realizację uprawnień fizjoterapeutów i wykorzystanie ich wiedzy  oraz doświadczenia   w pełnym zakresie przewidzianym w ustawie. Dr hab. n. med. Maciej Krawczyk Prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów